Bir kadını aÄŸlatmak çok zor deÄŸildir aslında. Kadınlar her ÅŸeye aÄŸlayabilir; bir filme, bir ÅŸarkıya, bir yazıya… En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten aÄŸlatmak zordur. EÄŸer bir kadın yürekten aÄŸlıyorsa, aÄŸlatan onun yüreÄŸine ulaÅŸmış demektir. Ama o yüreÄŸin deÄŸerini bilememiÅŸ olacak ki aÄŸlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iÄŸnelerini yüreÄŸe! – Ä°ÅŸte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boÄŸazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buÄŸulanır kadının sonra. AÄŸlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz iÅŸte. Çünkü yüreÄŸine ulaÅŸmıştır birileri ve iÄŸneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. Ä°nce ince süzülür yaÅŸlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yaÄŸmur seli… Ve kadın aÄŸlar; hem de çok! Sanmayın ki gidene aÄŸlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu aÄŸlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden aÄŸlar. Ama bilir misiniz, aÄŸlamak kadınları olgunlaÅŸtırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü.Bazen kadınlar aÄŸladığında çoÄŸu insan, aÄŸlama niye aÄŸlıyorsun ki, deÄŸmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar aÄŸlamazlarsa, ölürler. İçlerindeki zehirdir onları öldüren! AÄŸlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki! Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları.Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca aÄŸlarlar. Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. Sapan ruhların doÄŸru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı… Çok aÄŸlayan kadınlar, bir çok ÅŸeyden vazgeçen kadınlardır aslında. Her damla olgunlaÅŸtırır kadınları evet ama olgunlaÅŸtıkça o safça inandıkları aÅŸk gerçeÄŸi onların gözünde küçülür. Küçüldükçe deÄŸerini yitirir ve iÅŸte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden. Güçlü, yenilmez, maÄŸrur ve aÅŸka inanmayan… Ä°nsanlar soruyorlar çoÄŸu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar. Zamanında yüreklerine o kadar çok iÄŸne saplandı ki, o kadar çok aÄŸladılar ki! Artık kendilerinden baÅŸka bir doÄŸru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar. Çünkü biliyorlar ki sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman! Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların. E.. o zaman niye sarılsınlar ki! Niye sarılalım ki! Etrafınızda yürekten aÄŸlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur. Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye baÅŸlamıştır. Bilin ki, artık aÅŸkın olmadığına inanmıştır. Bilin ki, sarılacak tek bir doÄŸrusu kalmıştır. O da kim, ne diye sormayın artık. Çok aÄŸlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü! AZÄ°Z NESIN